Co byście zrobili, gdyby ktoś z waszej grupki przyjaciół został superbohaterem? Czy nadal mielibyście wspólne tematy i dali radę utrzymać znajomość? Nawet jeśli sądzicie, że tak, to czy oszałamiające bogactwo tego znajomego nie wpłynęłoby na relację? Trudno być blisko kogoś pokroju Iron Mana, nawet jeśli wcześniej przyjaźniło się z nim przez wiele lat.

Piątka dzieciaków przez przypadek trafiła do jednej szkoły i pomimo różnic świetnie się zgrali. Spędzali wspólne chwile na zajęciach, ale także poza nimi, a ich przyjaźń zdawała się nie do ruszenia. Przynajmniej do czasu, bo Johnny wyróżniał się na tle reszty rówieśników. Obdarzony niecodzienną inteligencją został nie tylko bogaczem, ale przede wszystkim superbohaterem. Kiedy ktoś bliski odnosi tak spektakularny sukces, to własna przeciętność może boleć.

Nietypowa zagadka kryminalna

Johnny został zamordowany – ktoś wykorzystał słabość jego pancerza przeciwko niemu. Potencjalnych motywów może być wiele: od konkurencyjnej korporacji po złoczyńcę, któremu nie spodobała się odsiadka. Mając tylu wrogów trudno przewidzieć, kto w końcu wpadnie na zastawienie morderczej pułapki. Pomimo że niewiele zostało z dawnej zażyłości, Kasia chce odkryć, kto zamordował jej kolegę. Nie tylko ona planuje zemstę, bo reszta przyjaciół  wpada na podobny pomysł. W teorii ekipa zwykłych ludzi ma raczej marne szanse na powodzenie, ale przecież ich to nie powstrzyma.

 To, co bardzo podobało mi się podczas lektury to denat z nieprzyjemną przeszłością. Początkowo wydaje się, że dawni przyjaciele zazdrościli mu statusu i właśnie dlatego ich znajomość się rozpadła. Tymczasem prawda nie jest taka prosta i Johnny miał wiele za uszami. Ponownie połączona grupa może w końcu przegadać wszystko, co doprowadziło ich znajomość do rozpadu. I to jest największa siła tego albumu: działalność zamaskowanego mściciela pozostaje w tle, bo najważniejsze są ludzkie problemy. I jakby album zatrzymał się właśnie w tych rejestrach, to pewnie byłabym zachwycona. Niestety rozwiązanie zagadki (a raczej kilku) sprowadza się do klasycznej „fantastyki superbohaterskiej”. Zakończenie albumu przypomną fabułę, której nie powstydziłby się Marvel, czy DC. Sprawiło to, że poczucie czytania czegoś niezwykłego znika.

Klub Blaszanej Puszki był przyjemną lekturą, chociaż w kulminacyjnym momencie opowieść skręca w dziwne rejony. Zdecydowanie bardziej podobało mi się powolne odkrywanie wydarzeń z przeszłości, niż wielkie starcie potężnych zbroi. Przyziemność zmieszana z niezwykłością dawały przyjemną i nietypową mieszankę, która została zachwiana wielkim finałem. Czy mimo to dobrze bawiłam się podczas lektury? Tak, chociaż nie ukrywam, że zostawiła mnie z niedosytem. Mam poczucie zmarnowanego potencjału i chętnie zobaczyłabym jeszcze jakąś historię w tym uniwersum.

Klub Blaszanej Puszki

Scenarzysta: Peter Warren
Ilustrator: Francesco Mobili
Tłumacz: Maciej Muszalski
Format: 170×260 mmsci
Liczba stron: 256
Oprawa: Miękka
Druk: kolor
Cena okładkowa: 89,90 zł

Recenzowała: Małgorzata Chudziak (Blue Bird)